Bowmore 1999 AC

Ik was één keer in mijn leven op Islay: in 1999. Het was een fietsvakantie van vijf weken met als einddoel het beroemde whisky-eiland. Slechts één regenbui kregen we te verduren, maar die duurde helaas die volle vijf weken. Ik leerde daar dat je Islay als [aila] uitspreekt en dat fietskleding erg snel droogt op de warme pot stills van Caol Ila.

Als het niet zulk zeikweer was geweest zou ik de grond hebben gekust toen ik van de pont vanaf Campbeltown fietste. Maar het was wel zeikweer, dus die intimiteit bleef de grond daar bespaard. In mijn herinnering is alles op Islay zompig en ruikt alles naar turf.

Vanaf de camping bij Port Ellen fiets je in minder dan een uur naar Bowmore. Dat was toen al een schitterend complex aan de baai Loch Indaal. Ik fietste overal op de bonnefooi naartoe. Bij Caol Ila en Bunnahabhain heb ik bijvoorbeeld letterlijk aan de deur staan kloppen en kon ik uiteindelijk naar binnen, maar Bowmore had toen al vaste openingstijden en tours en een heuse distillery shop.

Bowmore Distillery aan Loch Indaal

Ik wist toen veel dingen niet die ik nu wel weet. Ik zal er niet over uitweiden. Maar wat ik toen zéker niet wist is dat de whisky die ze daar op dat moment aan het maken waren 18 jaar later mijn glas in Rotterdam zou vullen. Distilled in 1999, bottled in 2016, genoost en geteest in 2017.

Het is er één uit de double matured serie van Alambic Classique. De eerste 15 jaar heeft deze Bowmore op first fill bourbon barrels gelegen. Daarna een finish van 2 jaar op white port casks. Vooraf weet ik eerlijk gezegd niet wat ik kan verwachten van een Islay die op witte-portvaten heeft gelegen.

Aroma

Een typisch aroma voor een Islay-whisky met flink turf. Tikje stalgeur, die als je hem eenmaal hebt ontdekt steeds prominenter wordt. Een klein beetje rokerig ook. Maar er zit ook iets frissigs onder, citroen, sinaasappel. Subtiel aroma wel, het slaat je niet meteen in je gezicht als je je neus erboven hangt. Playing hard to get zelfs.

Smaak

Meteen een zilte prikkeling die blijft aanhouden. Lekker dik olieachtig mondgevoel. De smaak neigt ook wat naar de koffiehoek, leer, chocolade, maar niet heel uitgesproken. Hij is eigenlijk na de zilte entree best fris in de smaak. Grapefruit komt duidelijk naar boven. De citroen uit het aroma komt ook terug. Een vleugje nectarine zorgt voor het enige zoet. Het is vooral een frisse zeebries die er waait.

Afdronk

Het zilte blijft ook achter in de afdronk die vrij snel wegebt. Maar ongemerkt blijft het toch wat nazinderen met die combinatie van zilt en grapefruit.

Totale indruk

Wat een mooie whisky. Verrassend ook hoe het witte-portvat vat heeft gekregen op deze Bowmore. Ik had veel meer turf en rook verwacht, maar kreeg er grapefruit voor terug. Of dat door de port finish komt weet ik niet. Die grapefruit zag ik in ieder geval niet aankomen. Jammer dat de afdronk niet wat langer aanhoudt. Ik denk dat dit geen allemansvriend is. Hij laat zich misschien wat moeilijk veroveren, maar ik hou hier wel van!

Score Bowmore 1999 AC
Aroma (82):
Smaak (88):
Afdronk (80):
Totale indruk (87):
EINDSCORE (84)
Whisky Bowmore 1999 AC
Proefdatum 2 december 2017
Regio Islay
Bottelaar Alambic Classique
Soort Single cask
Finish 2 jaar white port cask
Vat First fill bourbon barrel
Cask no. 16303
Alc. % 52,6%
Dist. datum 1999
Botteldatum 2016